Sa gezellig!

Janiek ek nei de disco!

Wat hebben we weer genoten van het dorpsfeest!! Iedereen doet mee en heeft er zin in. Spelletjes, kermis, braderie, terrasje pikken en natuurlijk feest vieren dit jaar voor het eerst in een tent!
Zelf ben ik 2 avonden in het feest geweest, ik het gedanst en ge……….., geweldig!!
Het is een "wonder" hoe ik dit weekend zo geweldig mee heb mogen maken!!! Bedankt God!

www.eastermar.nl

In augustus ben ik 25 maal met de taxi naar Groningen gereden. 5 weken elke werkdag volgde een bestraling van zo’n 7 minuten. Het klaarleggen op de tafel is het meeste werk. Er worden allemaal lijnen op je lichaam gezet en deze moeten overéén komen met de lichtbanen van het toestel. Als je goed ligt mag je dus niet meer bewegen en laten ze je alleen achter met dat grote apparaat om je heen te draaien. Daar lig je dan hulpeloos en overgelaten aan de techniek. Dat vond ik altijd zo confronterend en dit moet je dan ook echt alleen doorstaan op zo’n moment. Ook het elke dag reizen was erg vermoeiend, je kon het geen dag even uit je gedachten krijgen. Dit kon bij de chemo’s wel, want dat was eens in de 3 weken, dan had je toch 2 goede weken.

In oktober hebben ze mijn eierstokken verwijderd, omdat ik een hormoongevoelige tumor had. Ik kon kiezen of 5 jaar elke 3 weken een injectie of een operatie. Aangezien we twee prachtige kids hebben en we toch niet meer voor een derde zouden gaan in deze situatie kan ik prima zonder eierstokken door het leven. Het betekende echter wel dat ik van het één op andere moment in de overgang gesmeten werd. Dit geeft natuurlijk wel de nodige klachten met zich mee.

Mei, Juni/juli 2004
Aangezien er 2 tumoren en 4 uitzaaiingen in de okselklieren aanwezig waren en ik jonger als 35 jaar was moest ik alle behandelingen ondergaan. Het werden 4 AC-kuren, 25 bestraling en hormoonbehandeling. Na de 2e chemo begon mijn haar met bosjes uit te vallen en kon ik niet meer met mijn handen door mijn haren gaan. Ik had dan direct een hand vol haar. Overal lagen haren en vooral met douchen was het erg pijnlijk om te zien hoe snel het ging. Op een gegeven moment heeft mijn zus het met de tondeuze afgeschoren. En dan ben je dus echt bloot en kun je er niet meer onder uit dat je geen haar meer hebt! Ik voelde me toen pas echt een "kankerleier". Ik kon mijn ziekte niet meer onder stoelen of banken schuiven, wat anders me nog goed af ging.
Een pruik was het laatste wat ik wilde zei ik voor die tijd. Ik red me wel met doekjes, sjaaltjes, petjes en anders maar met de blote kop, dacht ik……….
Nee, dat viel me vies tegen. Ik kon nu echt nergens meer heen zonder dat ze zagen dat ik "kanker" had!!! Ik wilde niet zielig gevonden worden, maar nu denk ik achteraf dat ik het natuurlijk best een beetje was. Jacob Jan die nog niet eens een jaar was, ik die steeds naar het ziekenhuis moest en ziek of moe was…..
Zo besloot ik toch een pruik aan te schaffen, want dan kon ik toch nog eens "kankerloos" de stad in.
Ook moet ik toegeven dat ik niet verwacht had dat er zulke mooie "echte" pruiken waren. Het stond best heel mooi en natuurlijk. Het was alleen in de zomer en dus vaak kriebelig en warm.

Vandaag is onze "lytse" Jacob Jan alweer 4 jaar en dus geen peuter meer, maar een kleuter!!
We hebben een gezellige dag gehad, met over de hele dag verspreidt visite. Hij heeft prachtige kado’s gekregen, van piratenschip, dynausauris tot een voetbal. Hij ligt nu met een smile op zijn gezicht heerlijk te dromen………
Na de vakantie wordt het dus echt, op naar school. We hopen dat de nieuwe school dan natuulijk af is!!

Het zou een borstsparende operatie worden. Maar aangezien ik mijn borst elke keer bevoelde en ik toch echt nog iets voelde wilde ik een tweede echo. En inderdaad wat ze op de eerste echo niet hadden gezien, zat er nu duidelijk. Ook mijn oksel voelde mij onrustig en wilde de schildwachtklierprocedure dan ook niet afwachten. Bij twee tumoren in één borst wordt het een borstamputatie. Maar ik zou de volgende dag al borstsparend worden geopereerd en deze operatie duurt korter. Zouden we niet beter eerst op de definieve uitslag wachten en dan pas opereren. Nee, ik was er zeker van, die borst moet er af, het is niet goed. Mijn eigen intiutie is alijd goed geweest en dus nu ook!! Alle artsen hebben mij goed duidelijk dat het onomkeerbaar is en dat het achteraf dus misschien niet nodig zou kunnen zijn.
Ik ben duidelijk en resoluut en sta er 100 % achter!!!!
14 april 2004 wordt ik dan ‘s middags wakker zonder borst. Het is allemaal goed gegaan en ik mag na een week naar huis.

Het was er in één keer, pats daar voelde ik een grote knobbel zo groot als een bakkert in mijn rechter borst. Ik liet Mame-Jan voelen en ook die kon er niet om heen dat er toch echt iets zat. Toevallig (?) had ik de volgende dag al een afspraak staan bij de huisart en kon ik meteen hier ff naar vragen. Die stelde me gerust, maar wilde voor de zekerheid toch een mammografie laten maken. Dit kon pas over een week. Ik ging naar mijn werk op het RIF= Radiotherapeutisch Instituut Friesland, daar kun je dus niet om "kanker"heen! Mijn gedachten kon ik dan ook niet van mijn eigen lichaam afhouden. Tot ik het niet meer hield en een lieve dokter gevraagd heb om mijn verwijsbrief te lezen, deze had ik al meegenomen. Ik kon geen woord uitbrengen en het vloog me in één keer helemaal aan! Ze belde met de chirurg van het oncologisch centrum. Ik mogt direct komen!! Zij ging mee, maakte tijd voor mij! Daar zaten we dan met z’n tweeen in een overvolle wachtkamer tussen allemaal ‘kankerlijers". Er ging zoveel door me heen….. Ik was zo bang.
Gelukkig stelde de chirurg mij gerust en zei dat het waarschijnlijk een cyste zou zijn. Ik kon direct wel even voor een mammografie en echo. Ik ging alleen, want een dokter heeft ook wel iets beters te doen dan mijn handje vast te houden, dacht ik…
Wat een pijn doet dat zeg zo’n mammografie. Ik had dat mens bijna voor het hoofd geslagen toen ze me op een zeer onvriendelijke manier vroeg of het zeer deed! Bitch dacht ik nog..
Even later kwam ze weer om te vertellen dat de dokter ook nog een echo wilde, ik vond het best.
De arts kijkt bedenkelijk als hij met de scan over mijn borst heen gaat. Ik kijk vragend. Hij peinst en zegt dat hij me helaas niet gerust kan stellen. BAM!!!!
Ik wil een punctie afnemen zegt hij. Nu direct maar antwoord ik, mij niet realiserend dat ik helemaal alleen was. Even later lig ik op een bank, een lieve zuster bij me die me probeerd rustig te houden. Heel langzaam begint het tot mij door te dringen. IK HEB KANKER!
Ik weet niet hoe ik terug naar de poli ben gelopen. Het was één grote waas voor mijn ogen.
Saakje de assistent ving me heel lief op en ik kon direct door naar dr. Heevel, welke vervolgens direct Yvette (radiotherapeut) belde. Dr. Heevel vertelt me dan dat het er niet goed uit ziet en dat ik sowieso geopereerd moet worden………..
Alles wordt donker om me heen, ik wil naar huis zeg ik……

Het weekend van 8 juni zijn we naar Zweifall in de eifel Duitsland geweest. Dit weekeinde werd ons aangeboden door het Time-out-fonds. Dit fonds zoekt mensen uit op het amazone-forum die in een dipje zitten en wel ff bij kunnen tanken. Nou dat was bij ons dus ook het geval, want moe waren we!
Om te kijken hoe het daar is: www.newlifestylersort.nl  Het is daar echt fantastisch, we zijn echt heerlijk verwend en de omgeving is ook nog eens prachtig.

Helaas kregen we dinsdag de uitslag van de foto’s van de rug, waaruit bleek dat er een ribfractuur t.h.v. schouderblad zit. Dat houdt in dat de kanker dus daar ook een stuk kapot heeft gevreten om het zomaar ff grof te zeggen. Ook uit het bloed bleek dat de kanker niet stop is gezet helaas.

Volgende week vrijdag 22 juni moet ik weer door de MRI om te kijken waar het misschien nog verder zit. Op dit moment is er weer een wijziging van medicijen en moeten we maar afwachten.

Vandaag is voor het eerst de thuiszorg gestart. Doortje en Jitske zullen mij 3 x 3 uur in de week helpen en dat is ook echt wel nodig. We hebben nu zo’n 3 maanden heel veel hulp gehad van buren en vrienden, maar dat kan natuurlijk niet altijd doorgaan. Ook Mame-Jan moest veel opvangen, wat hij ook niet volhoudt. Ik heb er dan nu ook wel vrede mee.

www.grapjager.nl voor de leukste grappen!

www.thebadgers.nl